آسمان آبي و ابر سپيد


منزل
قديما
چاپار
 

چهارشنبه ۱٩ فروردین ،۱۳۸۸

 

گر نکوبی شیشه غم را به سنگ هفت رنگش می شود هفتاد رنگ

 

 

مقام امن و می بی​غش و رفیق شفیق         گرت مدام میسر شود زهی توفیق

جهان و کار جهان جمله هیچ بر هیچ است      هزار بار من این نکته کرده​ام تحقیق

دریغ و درد که تا این زمان ندانستم                که کیمیای سعادت رفیق بود رفیق

به مومنی رو و فرصت شمر غنیمت وقت         که در کمینگه عمرند قاطعان طریق

بیا که توبه ز لعل نگار و خنده جام                 حکایتیست که عقلش نمی​کند تصدیق

اگر چه موی میانت به چون منی نرسد       خوش است خاطرم از فکر این خیال دقیق

حلاوتی که تو را در چه زنخدان است              به کنه آن نرسد صد هزار فکر عمیق

اگر به رنگ عقیقی شد اشک من چه عجب    که مهر خاتم لعل تو هست همچو عقیق

به خنده گفت که حافظ غلام طبع توام            ببین که تا به چه حدم همی​کند تحمیق

 مأخذ: recent

 
 

م

 

 
L O G O


وبلاگهاي‌خواندني
کتاب
عکس
دیگران
اندیشه
موج نو
فصل فاصله
جزیره مقدس
كلمات قصار
شعرفارسی
نامه های ایرونی
افسون فسرده
عطاي کثير
شعله طور
دوستدار
کتابلاگ
ملکوت
جستار
خوابگرد
فل سفه
سیبستان
هايكو
فوتبال
ایمان
زهرا
شرتو
پرستو
آقای الف
آشپزخانه
سر هرمس
تنهای پرهیاهو
ميرزاپيکوفسکي
یک لیوان چای داغ
خلوتگاهی در بیابان
شبکه تار عنکبوتي
وقایع ابن محمود
یک ذهن برهنه
Ranitidine
دوباره
دچار
لانگ شات
خلبان کور
دهكده پرسپوليس

سخن ماه
آنكه مي‌خواهد روزي پريدن آموزد، نخست مي‌‌بايد ايستادن، راه رفتن، دويدن و بالارفتن آموزد. پرواز را با پرواز آغاز نمي‌كنند
نيچه


پشتيباني
Persian Blog

 
[ منزل | آرشيو ]